பவர் டு தி பீப்பிள்: ஜான் & யோகோ லைவ் இன் NYC – உற்சாகமான 1972 கச்சேரி திரைப்படம் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டது

“மேடிசன் ஸ்கொயர் கார்டனில் நடந்த இந்த கச்சேரி தான் கேவர்ன் அல்லது ஹாம்பர்க்கிற்குப் பிறகு நான் விளையாடிய சிறந்த இசை” என்று ஜான் லெனான் யோகோவுடன் தனது மேட்டினி மற்றும் மாலை இசை நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பிறகு ஆகஸ்ட் 30, 1972 அன்று கூச்சலிட்டார். கடந்த ஆண்டு மக்கள் சக்தி மனநலம் குன்றிய குழந்தைகளுக்கான வில்லோபுரூக் பள்ளிக்கான இந்த நன்மை நிகழ்ச்சிகளுக்கு பாக்ஸ்செட் கொந்தளிப்பான பின்னணியை வழங்கியது.

இந்தப் பக்க வெளியீடு 1966 ஆம் ஆண்டு முதல் லெனானின் ஒரே முழு நீள இசை நிகழ்ச்சிகளை மீட்டெடுக்கவும் மறுவெளியீடு செய்யவும் ஒரு 20 ஆண்டு திட்டத்தை முடிக்கிறது, இந்த உண்மை ஒவ்வொரு நொடியும் தெளிவாக மகிழ்ந்த அவரது உற்சாகமான குரல் மற்றும் கிட்டார் தாக்குதலால் மிகவும் சோகமாக குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது.

டைரக்டர் சைமன் ஹில்டன், உட்ஸ்டாக்-ஸ்டைல் மல்டிஸ்கிரீன் வடிவத்திலும் அட்மாஸ்-ரெடி சவுண்டிலும் படப்பிடிப்பை மறுவடிவமைத்தார். “நியூயார்க் நகரத்தில்” லெனான் பாடுவது போல், வெற்றிகரமான நிகழ்ச்சியாக இல்லாமல், செட்லிஸ்ட் வேகமாக நகரும் வாழ்க்கையில் இருந்து கிழித்தெறியப்பட்டது – “எங்கள் படத்தை அசைக்க முயற்சிப்பது/கிராமத்தின் வழியாக சைக்கிள் ஓட்டுதல்”. ஜிம் கெல்ட்னர் எலிஃபண்ட்ஸ் மெமரியின் ரிக் ஃபிராங்குடன் இணைந்து டிரம்ஸ் இசைக்கிறார், அதே சமயம் லெனான் கிதார் கலைஞர் வெய்ன் கேப்ரியல் உடன் பாடுகிறார். “போகி பேபி!” லெனானைக் கத்துகிறார், புதுப்பிக்கப்பட்ட ப்ரிமல் ராக் அன் ரோலை வரவழைக்கிறார்.

“குளிர் வான்கோழி” பற்கள் கடித்து, அவரது உடல் நடுங்குகிறது. பல வழிகளில், லெனான் தசாப்தத்தின் பிற்பகுதியில் தொடர்ந்த மென்மையான, நிலையான வேலைகளை விட வரவிருக்கும் நியூயார்க் பங்க் புயலுக்கு மிகவும் இணங்குகிறார். இதற்கிடையில், ஓனோ ஒரு வலிமையான பெண் ராக்கர்-கவர்ச்சியான மற்றும் “கவலைப்படாத கியோகோ” என்ற ஆரவாரமான ஒலிகளில் கடுமையாக கட்டுப்படுத்தப்படுகிறார்.

லெனானின் ஒரே வருகை, “காலம் திரும்பியது”, “ஒன்றாக வாருங்கள்”, உண்மையான பாடல்களை மறந்துவிடுவதால், விரிவாக்கப்பட்ட பாடல் வரிகளைப் பெறுகிறது. “அவர்களுக்கு பைத்தியக்காரத்தனமான வார்த்தைகளை எழுதுவதை நிறுத்த வேண்டும், மனிதனே,” என்று அவர் சிரிக்கிறார். “என்ன சொல்றதுன்னு தெரியலை. எனக்கு வயசாயிடுச்சு…” “அம்மா” என்ற அலறல்களுக்காகவும், மீண்டும் “படம்” என்றும் அவரது மெலிந்த, அக்குளின் முகத்தில் கேமரா ஒட்டிக்கொண்டது. இங்கே சச்சரவைத் தவிர வேறு எதுவும் ஒலிக்கிறது; அந்த லெனான் நீல நிறக் குறிப்புகளுக்குப் பின்னால் அவரது கண்களில் உள்ள தெளிவையும், பின்னர் அவர் ஓனோவை முத்தமிடும் அரவணைப்பையும் காண்கிறோம். ஏக்கத்தை விட நம்பிக்கை தான் நாளை சுமந்து செல்கிறது.